Ορεινός στο σύνολό του ο νομός Ευρυτανίας, με καταπράσινα βουνά πνιγμένα στα έλατα και τις καστανιές, τρεχούμενα νερά, χωριά μικρά και απομονωμένα και παρθένα εδάφη ανεξερεύνητα. Οι εναλλαγές του τοπίου, το καθαρό φυσικό περιβάλλον και τα πανέμορφα βουνά δίνουν έναν πλούτο εικόνων , εμπειριών και απολαύσεων της μοναδικής σε ομορφιά φύσης, στον επισκέπτη. Παρέχει τη δυνατότητα για σπορ στο βουνό και τα ποτάμια της, ορειβασία, χιονοδρομία και για τους φίλους της πεζοπορίας ανεξερεύνητα ή οργανωμένα μονοπάτια, με κυριότερο το ευρωπαϊκό Ε4.
Ο νομός έχει πολύ καλή τουριστική υποδομή, ενώ οι άρτια οργανωμένες χιονοδρομικές εγκαταστάσεις του Βελουχιού, προσελκύουν πολλούς λάτρεις των χειμερινών σπορ και του βουνού.
Η Ευρυτανία έχει έκταση 1870 τετρ. χλμ., 32.000 κατοίκους και συνορεύει με τους νομούς Φθιώτιδας (Ανατολικά), Αιτωλοακαρνανίας (Νοτιοδυτικά) και Καρδίτσας (Βόρεια).
Η πρωτεύουσα του νομού, το Καρπενήσι,μέσω ενός πολύ καλού οδικού δικτύου συνδέεται οδικά με τη Λαμία (76 χλμ.), την Αθήνα (294χλμ.), τη Θεσσαλονίκη (368χλμ.), το Αγρίνιο (111χλμ.), το Μεσολόγγι, την Άρτα και την Καρδίτσα. Μια πόλη ζωντανή που προσφέρει στον επισκέπτη της πανέμορφες φυσικές διαδρομές, αλλά καλή νυκτερινή διασκέδαση. Εδώ θα πάρετε μαθήματα ιππασίας, θα εξασκηθείτε στο τένις και θα γίνετε εξπέρ στο σκι στο Χιονοδρομικό του Βελουχιού. Θα γνωρίσετε ορεινά μονοπάτια για περιπάτους και ποδηλασία στο βουνό, που θα σας χαρίσουν σφρίγος και ευεξία και με το αυτοκίνητό σας και θα εξορμήσετε στα γύρω παραδοσιακά χωριά, που όλα τους είναι "ποιήματα της φύσης"...

Ο Άγγλος ιστορικός Φίνλεϋ έγραψε.....

Ο Άγγλος ιστορικός Φίνλεϋ έγραψε για την περιοχή: "Εκείνοι που κατοικούσαν στα Άγραφα είχαν χαρακτήρα ελεύθερου ανθρώπου και τους ξεχώριζε θάρρος και πνεύμα ανεξαρτησίας σε τέτοιο βαθμό που δεν συναπαντιόταν στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας"...

ΑΣ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ ΛΙΓΟ....

Ο νομός Ευρυτανίας είναι ένας από τους πενήντα ένα νομούς της Ελλάδας και ανήκει στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Πρωτεύουσα του νομού είναι το Καρπενήσι.
Ο νομός είναι σχεδόν ολοκληρωτικά καλυμμένος από βουνά, συμπεριλαμβανομένων του Τυμφρηστού και του Παναιτωλικού στα νότια και ποτάμια συμπεριλαμβανομένων του Αχελώου στα δυτικά, του Αγραφιώτη στα ανατολικά και του Μέγδοβα στα ανατολικά που εκβάλει στο Ιόνιο Πέλαγος και έχει ένα θέρετρο σκι. Είναι ένας από τους λιγότερο κατοικημένους νομούς στην Ελλάδα.
Ο νομός συνορεύει με την Αιτωλοακαρνανία στα δυτικά, νοτιοδυτικά και νότια (δυτικά πάνω από τον Αχελώο ποταμό), με την Καρδίτσα στα βόρεια, και με τη Φθιώτιδα στα ανατολικά.

Ιστορία
Οι αρχαίοι Ευρυτάνες κατοικούσαν την τραχειά ορεινή περιοχή της Β. Αιτωλία και εθεωρούντο ως ο ισχυρότερος αλλά και ωμότερος από τους Αιτωλικούς λαούς. Γύρω τους ζούσαν οι Απεραντοί, οι Οφιονείς, οι Θεστιείς, οι Δόλοπες, οι Αινιάνες και οι Ακαρνάνες. Η ονομασία της περιοχής οφείλεται μάλλον στον μυθικό ήρωα Εύρυτο, ο οποίος βασίλευε στην πόλη Οιχαλία, που είχε κτίσει ο Μελανεύς, βασιλιάς των Δρυόπων. Η τοποθεσία της Οιχαλίας δεν έχει προσδιοριστεί ακριβώς, μερικοί την τοποθετούν στο Παλαιόκαστρο του χωριού Κορισχάδες, κοντά στο Καρπενήσι, ενώ άλλοι την ταυτίζουν με την τοποθεσία Αντάνια στο απόκρημνο όρος Κόμπολο.
Οι Ευρυτάνες συμμετείχαν στην εκστρατεία της Τροία, άλλοι με αρχηγό τον Γουνέα, βασιλιά της Κύφου, άλλοι με τον Φοίνικα ως συμπολεμιστές του Αχιλλέως και άλλοι με τον Θόαντα, τον Ποδαλείριο και τον Μαχάονα. Το 429 ο Αθηναίος στρατηγός Δημοσθένης επετέθη εναντίον των Λοκρών και των Ευρυτάνων, αλλά νικήθηκε από τους Ευρυτάνες και τους Αιτωλούς, που μιλούσαν τότε μια δική τους διάλεκτο δυσνόητη από τους άλλους ΄Ελληνες. Οι Ευρυτάνες, μαζί με τους Θεσπιές και Οφιονείς, υπήρξαν ισχυρά στοιχεία της Αιτωλικής Συμπολιτείας, η οποία υπέκυψε τελευταία από τις ελληνικές περιοχές στους Ρωμαίους.

Στην τουρκοκρατία, η Ευρυτανία ανήκε στη διοικητική περιφέρεια (σατζάκι) των Τρικάλων, και είχε χριστιανικό πληθυσμό περί τις 40 χιλ., ενώ εκκλησιαστικώς ανήκε στην επισκοπή Λιτζάς και Αγράφων που υπαγόταν στη Μητρόπολη Λαρίσης. Οι Τούρκοι παραχώρησαν στους Ευρυτάνες προνόμια αυτονομίας και αυτοδιοικήσεως, επέτρεψαν να υπάρχουν ομάδες αρματολών και αναγνώρισαν τα αρματολίκια τους. Τα δυσπρόσιτα βουνά της Ευρυτανίας έγιναν ασφαλές καταφύγιο των κλεφτών. Οι αρματολοί Χορμόπουλος των Αγράφων και Λιβίνης του Καρπενησιού ξεσήκωσαν επανάσταση το 1684 – 1696 και ο Λιμπεράκης Γερακάρης το 1688 - 1699. Ευρυτάνες ήταν ο Κατσαντώνης, ο Γεροδήμος, ο Μπουκουβάλας και άλλοι αγωνιστές. Η Επανάσταση του 1821 κηρύχθηκε στο Κεράσοβο στις 10 Μαΐου και η συμβολή των Ευρυτάνων στον Αγώνα ήταν γενική και ενθουσιώδης. Στην Ευρυτανία συνήφθησαν σκληρές και αποφασιστικές μάχες υπό τον Καραϊσκάκη, Μάρκο Μπότσαρη κ.α.

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

Αγανός= λεπτός, αραιός,αλποτινάζομαι= τινάζομαι ξαφνικά,αμποριά= είσοδος, πέρασμα ανάμεσα σε φράχτη, ανεμένω= απομένω,απάγκειο= υπήνεμο, απιστομιέμαι= πέφτω, απ' κατούλια= λίγο πιο κάτω, αποκοντριάζομαι= απογοητεύομαι, τα χάνω, αραήλιασμα= ζάλη από τον ήλιο, ηλίαση, αποσταίνω= κουράζομαι (μετοχή: αποσταμένος), αστοχάω= λησμονώ, ξεχνώ, αστραπόβολο= κεραυνός, άτυχα (-νιώθω)= λιποψυχιά, λιποψυχώ. Βαΐζω= γέρνω,βάντα= κλαδί δέντρου, βοδώνω= προλαβαίνω, βουλήθηκε (αόρ.)= σκέφθηκε, αποφάσισε, βύσαλο= πέτρινο κάλυμμα τσουκαλιού.γκαϊδός= αλλήθωρος, γκανιάζω= κλαίω γοερά, διαμαρτύρομαι έντονα, γκώνομαι= χορταίνω. Διάτα= συμβουλή, προτροπή, δοκιέμαι= αντιλαμβάνομαι,ζέχνω= βρωμάω. Ειδίσματα= είδη, αποσκευές, είδωλο= παράλλαμα, ομοίωμα ανθρώπου (ύστερα από εξαντλητική αρρώστια). Θαμαίνομαι= θαυμάζω, παραξενεύομαι,Ιλάρι= βαρύ, πολύ φαγητό, (ρήμα: ιλαρώνω). Καθάρσιο= καθαρτικό, κάνε (επιρ.) = τουλάχιστο, καταχόβι= περίοδος, χρονική φορά, κεράνη= ο χώρος του σπιτιού μεταξύ ταβανιού και στέγης , κλαβανή ή γλαβανή= άνοιγμα του πατώματος προς τα κάτω, κλειτσίκια= τα άκρα του σώματος, κονάκι= βλάχικη καλύβα, κορομούζι= ο κωνικός καρπός του καλαμποκιού, κοτρίδι= άγουρο φρούτο, κρένω= μιλώ (στον αόριστο: έκρινα), κωλοτούμπα= στροφή, τούμπα στον αέρα. Λαγκιόλι= η δίπλα του φουστανιού, της φουστανέλας,αλάνταβος= αδέξιος, χαζός, λεσιά= πρόχειρη ξύλινη γέφυρα, πρόχειρο φορείο, λιθοπάτι= μόλυνση και διαπύηση του πέλματος του ποδιού, λούγκα= απόστημα. Μανιά= η γιαγιά, μαργώνω= κρυώνω, μάσια= τσιμπίδα του τζακιού, μέσκλα= ζέσκισμα, (ρ. μεσκλίζομαι), μέχομαι= επιθυμώ έντονα, μουντός= σκούρος, σκοτεινός, μούσγα= μούσκεμα, πολύ βρεγμένος, μπαΐρι= ακαλλιέργητη γη, μπάκαι= μπας και, μήπως, μπόλια= μαντήλι κεφαλιού, μπουκουβάλα= πρόχειρο φαγητό από ψωμί και τυρί ανακατεμένα. Νεροτριβιά= μαντάνι, (δηλαδή εργαστήρι κατεργασίας μάλλινων υφαντών σε κάδο με νερό), ντιριέμαι= συγκρατούμαι, διστάζω, ντορός= ίχνος, πατημασιά. Ξάι= αλεστικό δικαίωμα σε είδος, ξεσάρκωτος= γυμνός, ξεστρεμματίζω= σκάβω βαθιά τη γη, το χωράφι, ξοίκι= έλλειμμα, ζημιά, ξοίκικος= λιποβαρής. Οβολιός= λιθοσωρός μέσα ή στην άκρη χωραφιού, οϊδίζω= μοιάζω, ουξιά (στη φράση: δεν έχω ουζιά) = δεν έχω εξουσία, δυνατότητα, ότοπο= επί τόπου. Παγανά= καλικάτζαροι, παλαμοδέρνω= πληγώνομαι στα πέλματα των ποδιών, καταπονούμαι, παπάρα= πρόχειρο φαγητό με ψωμί μουσκεμένο σε ζεστό νερό και λάδι, παραθύρα= μικρό ντουλάπι στον τοίχο, παρασταίνω= φέρνω την αγελάδα στον ταύρο για οχεία (βάτεμα), παραστιά= η εστία του τζακιού, παράωρα= περασμένη ώρα, αργά, παρμάρα= ασθένεια των αιγοπροβάτων με παράλυση των ποδιών, πατωσιά= το κάτω μέρος ή κάτω πεζούλι χωραφιού, Πέφτη= η Πέμπτη, πεδικλώνω= δένω τα πόδια (παράγωγα: πεδίκλι, πεδίκλωμα), πιδολόγα= πανί συμπιεσμένο, πλαντάζω= ξαφνιάζομαι, συγκλονίζομαι, πλαστήρι= ξύλινο εργαλείο της κουζίνας (παράγωγο : πλάστης = που πλάθονται, ανοίγονται τα φύλλα για πίτα), πλάνο= δόλωμα, πορεύω= περνώ, διάγω, πιστρώνομαι ή απιστρώνομαι= κάθομαι, προβέντα= το ψωμί, η στολισμένη κουλούρα του γάμου, προσάναμμα= φρύγανο εύφλεκτο για άναμμα φωτιάς. Ρεκάζω= φωνάζω τρομαγμένος, κραυγάζω, ρέβω= λιώνω, σαπίζω, ρίγλα= ολόγιομος, ρόι= επιτραπέζιο δοχείο λαδιού (ο καμψάκης των αρχαίων). Σαγάνι= χαλκωματένιο πιάτο, σάτσι= η γάστρα που ψήνουν το ψωμί, την πίτα κλπ., σάψαλο= ερείπιο (ρήμα: σαψαλιάζω), σβόιρας= δραστήριος, ανήσυχος, σέα= αποσκευές, σιά (πρόθεση)= προς, σημείο= ο σακάτης, σιαπανίσιος= βουνίσιος, σόμπολο= μικρή πέτρα, σπαλέτο= μάλλινη εσάρπα, σπολλάκι= σπολλάτη, εις πολλά έτη, σπούρνη= ανθρακιά, σταφνίζω= (από το στάφνος: ζυγός) απορυθμίζω (και σύνθετο ρ. ξεσταφνίζω), στούμπος= πέτρα (ρ. στουμπάω: τρίβω), στρέει= στέργει, πέφτει η κατάρα, συμπάω (εννοεί τη φωτιά) = ανασκαλεύω, ανακατεύω, συμπράγκαλα= αποσκευές, σύφερο= σκεύος. Τάλαρος= βαρέλι ανοιχτό στο ένα μέρος, ταρναρίζω= κουνάω, τελεύομαι= κουράζομαι, εξαντλούμαι, τέμπλα= λεπτό μακρύ δοκάρι, Τετράδη= η Τετάρτη, τζαμάρα= είδος φλογέρας, σάλπιγγα, Τρυγητής= ο μήνας Σεπτέμβριος, τσάκνο= μικρό ξυλαράκι, τσαμπαρχάλι= προεξοχή, άγκιστρο που χρησιμοποιείται για κρεμάστρα, τσίτσα= ζύλινο δοχείο κρασιού, Φλούσι= το φύλλο που περιβάλλει τον κώνο (κορομούζι) του καλαμποκιού. Χαλεύω= ζητώ, ψάχνω, χαλές= αποχωρητήριο, χαμχούγιας= ηλίθιος, χαζός, χεράμι= είδος κουβέρτας υφαντής στον αργαλειό, χλίβομαι= παιδεύομαι, θλίβομαι (παράγωγα: χλιμμένος, χλιβερός, χλιμάρα), χολογιέμαι= στενοχωριέμαι, χτίρι= κατεδαφισμένο σπίτι, οικόπεδο, χρίνα (από το χρίω)= χρωματισμένος, λερωμένος. Ψάνη= χλωρός σπόρος του σιταριού.

Η Ευρυτανία κατά την Τουρκοκρατία

Η μορφολογία του εδάφους συντελεί άμεσα ώστε να αποτελέσει η περιοχή της Ευρυτανίας, τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, το πρώτο ορμητήριο της κλεφτουριάς. Πολλοί κυνηγημένοι Έλληνες εύρισκαν καταφύγια στ' άγρια φαράγγια και τις κλεισούρες της, στις απάτητες βουνοκορφές και τις απόκρυφες σπηλιές της. Έτσι η Ευρυτανία αποτελεί τη μαγιά των πρώτων άτακτων σωμάτων που σταδιακά θα εξελιχθούν σε στρατιωτικούς πυρήνες για να επεκταθούν σ’ όλη την Ελλάδα.
Για 400 χρόνια "τ' Άγραφα" έγιναν το καταφύγιο της ελληνικής φυλής και φύλαξαν τον πληθυσμό τους ανόθευτο. Τα πιο πολλά χωριά δεν γνώρισαν την τουρκική κατοχή, αφού με τη "Συνθήκη του Τσαμασιού" (Καρδίτσας, 10 Μαΐου 1525), ανανεώνονται τα προνόμια που είχαν οι Ευρυτάνες από τον 8ο αιώνα και ουσιαστικά απαγορεύεται η εγκατάσταση τουρκικών οικογενειών εδώ. (Παράβασή της αποτέλεσε η εγκατάσταση τουρκικών οικογενειών στο Καρπενήσι).
Όλα αυτά, σε συνάρτηση με την αδιαφορία των Τούρκων δυσπρόσιτους και απροσπέλαστους ορεινούς όγκους της περιοχής, θα την οδηγήσει σε μια αξιόλογη οικονομικοπολιτιστική ανάπτυξη με σημαντική δημογραφική πύκνωση του πληθυσμού του, σε αντίθεση με τις γειτονικές περιοχές όπου ο έλεγχος της τουρκικής εξουσίας ήταν ασφυκτικός.
Κεφαλαιώδης υπήρξε η προσφορά των Ευρυτάνων στον αγώνα για την επιβίωση του έθνους αφού ο τόπος υπήρξε το φυτώριο και η χύτρα του εθνικού αγωνιστικού πνεύματος για την απελευθέρωση.
Εδώ οργανώθηκαν τα πρώτα και τα μεγαλύτερα αρματολίκια.

ΚΑΠΟΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

H Ευρυτανία να πήρε το όνομά της από τον ήρωα, άριστο τοξότη και βασιλιά της Οιχαλίας, Εύρυτο. [Άλλες εκδοχές αναφέρουν ότι η ονομασία της οφείλεται στις λέξεις εύρος και τανύω (=τείνω, τεντώνω), αφού οι κάτοικοι ήταν εύστοχοι τοξοβόλοι, ευρύτοξοι].

Οι αρχαίοι Ευρυτάνες φημίζονταν για την ανδρεία και τη σωματική τους ρώμη, συγκριτικά με τα γειτονικά τους φύλλα. Κατά τους ιστορικούς τα τέσσερα φύλα που κατοικούσαν στην περιοχή, μιλούσαν την ίδια δυσκολονόητη γλώσσα, είχαν την ίδια θρησκεία, ήθη και έθιμα και όλοι γνώριζαν την πολεμική τέχνη καλά. (Στην εκστρατεία της Τροίας που πήραν μέρος και διακρίθηκαν για την παλικαριά τους "όλοι τους ήθελαν φίλους για να μη τους έχουν εχθρούς"). Χαρακτηριστικά τους η γενναιότητα, η ειλικρίνεια, ο ατίθασος χαρακτήρας και οι συνεχείς αγώνες για την ανεξαρτησία και τη λευτεριά.

Οι Ευρυτάνες ήταν τμήμα των ομοεθνών τους Αιτωλών, που το 279 π.Χ. πρωτοστάτησαν στην υπεράσπι­ση της Ελλάδας. Κατόρθωσαν να συντρίψουν κυριολεκτικά και να διαλύσουν τη βαρβαρική επιδρομή των 200.000 Γαλατών, που προσπάθησαν να καταλάβουν το πολιτικό και θρησκευτικό κέντρο της Ελλάδας, τους Δελφούς

Οι Ευρυτάνες λάτρευαν τον Δία, την Αθηνά, τον Απόλλωνα, την Άρτεμη, τον Ποσειδώνα, τον Ασκληπιό και βεβαίως τον Διόνυσο

Οι Ευρυτάνες πρέπει να ήταν από τους τελευταίους Έλληνες που εγκατέλειψαν την πίστη στο Δωδεκάθεο και την παγανιστική λατρεία.

Ο Θουκυδίδης (5ος π.Χ. αι.), τους αναφέρει ως έθνος μεγάλο, δυναμικό και πολεμικό που ζούσε σε ανοχύρωτους οικισμούς, με άγνωστη γλώσσα και να τρώνε ωμό κρέας. [Στη ντοπιολαλιά τους παριέκοπταν τα φωνήεντα, ενώ σίτευαν και παρασκεύαζαν το κρέας με τρόπο που επέτρεπαν οι δύσκολες καιρικές συνθήκες της περιοχής. (Έκοβαν το κρέας σε φέτες και το ξέραιναν στον αέρα, τον ήλιο ή τον καπνό, για να διατηρείται πολύ καιρό σε λουκάνικα, παστά και λαρδιά)].

Πηγή www.evrytan.gr

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΥΧΟΝ ΑΠΟΡΙΕΣ Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΟ (E-MAIL ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ)

panevrytanikos@gmail.com

• ΣΥΝΤΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ......
• soon more ways of communication
  

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ

ΝΑ ΚΑΤΑΓΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ,ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΤΟ TEST DNA...ΟΥΤΕ Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΝΑ ΗΣΟΥΝΑ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΑΣ

ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ?
ΕΙΣΑΙ ΛΑΘΡΟΘΗΡΑΣ?
ΚΑΘΕΣΕ ΠΑΝΤΑ 10 ΛΕΠΤΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΤΣΙΧΛΑΣ ΓΙΑ ΜΠΕΚΑΤΣΑ?
ΠΑΣ ΓΙΑ ΛΑΓΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΜΕ ΤΑ ΦΩΤΑ?
ΒΓΑΖΕΙΣ ΑΔΕΙΑ ΚΥΝΗΓΙΟΥ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΛΥΨΗ?
ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΨΑΡΕΜΑ?
ΕΙΣΑΙ ΨΑΡΟΤΟΥΦΕΚΑΣ?
ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ NEW YORK ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΠΡΙΝ ΠΑΣ ΓΙΑ ΨΑΡΕΜΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΑΚΟ?
ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Ο ΜΟΝΤΕΛΙΣΜΟΣ?
ΤΟ DRIFTING?
ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΠΟΤΟ?
ΕΠΙΚΑΛΕΙΣΑΙ ΤΟ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΥΝΟΙΑ?(Π.Χ ΤΗΝ ΘΕΑ ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ,ΤΟΝ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ ΣΤΟ ΨΑΡΕΜΑ,ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΓΚΟΜΕΝΑΚΙ,ΤΟΝ ΕΡΜΗ ΟΤΑΝ ΣΤΕΛΝΕΙΣ SMS)
ΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥΣ Ο.Χ?
ΦΟΡΟΥΣΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ ΣΑΓΙΟΝΑΡΕΣ BUFFALO?(ΜΕΤΑ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΤΙΣ ΚΑΒΑΝΤΖΩΣΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ)
ΕΧΕΙΣ "ΓΑΛΟΥΧΗΘΕΙ" ΜΕ ΓΑΛΑ ΠΡΑΤΙΝΑΣ?
ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΜΕΡΟΣ ΣΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ?

ΤΩΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΣΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ


"ΠΑΝΕΥΡΥΤΑΝΙΚΟΣ"